12 grudnia 1981 roku, Joan Andrews, brytyjska profesor psychiatrii, grana przez dynamiczn\u0105 Lesley Manville przylatuje na odczyt do Warszawy. Miasto jest szare, klaustrofobiczne, dziwne, tym bardziej dla kogo\u015b, kto jeszcze kilka godzin temu by\u0142 w Londynie. Z lotniska odbiera j\u0105 m\u0142oda dziewczyna, Alina, w tej roli dawno niewidziana Zofia Wich\u0142acz. Stara si\u0119, jest mi\u0142a, grzeczna, pomocna. Odczyt nie jest, delikatnie m\u00f3wi\u0105c, sukcesem, pani profesor zgin\u0119\u0142a walizka, na zewn\u0105trz mr\u00f3z, no daleko od doskona\u0142o\u015bci. Joan Andrew l\u0105duje z mieszkaniu \u201ezwyk\u0142ych ludzi\u201d, rodziny Anieli i zm\u0119czona idzie spa\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Nast\u0119pnego dnia \u015bwiat jest ju\u017c inny. W Polsce og\u0142oszono stan wojenny. Ale Joan nic o tym nie wie, bo i sk\u0105d. Nie zna j\u0119zyka, jest sama w mieszkaniu, czeka na Alin\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a rano przyjecha\u0107, do s\u0105siad\u00f3w wpada milicja a na zewn\u0105trz stoi czo\u0142g w samym \u015brodku blokowiska unurzanego w \u015bniegu i strachu\u2026<\/p>\n\n\n\n
Film Kasi Adamik na szcz\u0119\u015bcie niczego nie romantyzuje, nie u\u0142adza, pokazuje stan wojenny, Polsk\u0119 tych czas\u00f3w, ludzi w niej mieszkaj\u0105cych bez filtra, raczej unurzanych w dusz\u0105cej mgle komuny. \u015awiat jest szary, straszny, wzbudza przera\u017cenie. Ogl\u0105daj\u0105c ten film ma si\u0119 wra\u017cenie duszno\u015bci, zamkni\u0119cia w labiryncie, w sytuacji bez wyj\u015bcia, w kt\u00f3rej nikt nie mo\u017ce nam pom\u00f3c, cho\u0107 Joan w ko\u0144cu znajduje pomocn\u0105 r\u0119k\u0119, nawet wi\u0119cej ni\u017c jedn\u0105. Polska go\u015bcinno\u015b\u0107 i \u201ejako\u015b to b\u0119dzie\u201d daj\u0105 rad\u0119. Na ulicach zmarzni\u0119ci ludzie stoj\u0105 w kolejce po chleb i karpia, utyskuj\u0105 na rzeczywisto\u015b\u0107 i boj\u0105 si\u0119, cho\u0107 nie wszyscy. W tym jeszcze jest opozycja, studenci, tajna agentura i wszechobecne poczucie strachu, pods\u0142uchiwania, inwigilacji. Nastr\u00f3j filmu budowany jest mistrzowsko, pomagaj\u0105 w tym zdj\u0119cia, bardzo sp\u00f3jna strona wizualna filmu, kt\u00f3ra pomaga w tym, \u017ce widz w pewnym momencie czuje co\u015b na kszta\u0142t obr\u0119czy na szyi, kt\u00f3ra niebezpiecznie si\u0119 zaciska. Bo Adamik nie opowiada na szcz\u0119\u015bcie historii jak z Barei, ona opowiada thriller, co\u015b na kszta\u0142t mrocznej i strasznej mary, z kt\u00f3rej bohaterka filmu pr\u00f3buje si\u0119 obudzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n
To najlepszy film Adamik. Sp\u00f3jny, mocny, przemy\u015blany o czym\u015b. O cz\u0142owieku w obliczu zagro\u017cenia i niepewno\u015bci, na obcej ziemi, w innym kraju, bez znajomo\u015bci j\u0119zyka, w \u015bwiecie, w kt\u00f3rym niemal nic nie jest tym, czym si\u0119 wydaje. A do tego Joan jest psychiatr\u0105, wizyta w Polce, w tym dok\u0142adnie momencie jest jak odwiedziny w domu dla nieuleczalnie chorych, w domu wariat\u00f3w, w kt\u00f3rym wszyscy jako\u015b nauczyli si\u0119 funkcjonowa\u0107, bo po prostu nie maj\u0105 innego wyj\u015bcia. Psychiatria w czasie rzeczywistym. Potworne do\u015bwiadczenie.<\/p>\n\n\n\n
Bardzo ten film polecam.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
12 grudnia 1981 roku, Joan Andrews, brytyjska profesor psychiatrii, grana przez dynamiczn\u0105 Lesley Manville przylatuje na odczyt do Warszawy. Miasto jest szare, klaustrofobiczne, dziwne, tym bardziej dla kogo\u015b, kto jeszcze […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":1132,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[13],"tags":[],"class_list":["post-1131","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-kkpmovie"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1131","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1131"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1131\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1133,"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1131\/revisions\/1133"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1132"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1131"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1131"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/kkpmedia.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1131"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}