Wychowani na patriotyczno-religijno-narodowym obrazie II wojny i Polaków w niej, nagle dostajemy obraz o urodzonym w Polsce Żydzie, który w centrum piekła założył się sam ze sobą że przetrwa. Za każdą, dosłownie każdą cenę. Przystosuje się do każdej sytuacji, nie ma w nim ani bohaterstwa ani człowieczeństwa, jeśli kiedyś było, zapomniał o tym, udaje ze tego nie zna, ten młody, przystojny i magnetyzujący lodowatym spojrzeniem żydowski kelner podający się Francuza w eleganckim hotelu dla niemieckiej elity III Rzeszy jest bohaterem fenomenalnym. Obsługuje klientów, z chłodnym zawodowym uśmiechem częstuje szampanem, po godzinach upokarza Niemki, z którymi uprawia seks,a po wszystkim nie bez satysfakcji informuje, z kim to robiły. Naznacza je, stygmatyzuje, poniża. I wychodzi. Ogląda się ten film nie mogąc oderwać oczu od fenomenalnego @erickulmjr który nie schodzi z ekranu, przyciąga uwagę jednocześnie wzbudzając obrzydzenie, bo to jest bohater jak z „Sukcesji”, kochamy na niego patrzeć i nienawidzić go. Jest nieoczywisty i przez to fascynujący. Zły czy dobry? Czy to złe jest chcieć tylko albo aż przetrwać?
Takiego kina o wojnie bez patosu dawno nie było, ani takiej postaci, która choć wzbudza odruch obrzydzenia, fascynuje, może dlatego, ze pokazuje jakąś prawdę o nas? Nie każdy jest bohaterem i ląduje w podręcznikach historii. Bardzo to piękny, przemyślany,mądry i mocny film, gdyby zdjąć z niego kostium historyczny, byłby opowieścią o tym, jak chcą przeżyć życie ludzie w 2023. Nawet powrót faszyzmu się zgadza, handel ciałem, fałszywa moralność i samotność. W historycznym ubraniu dostaliśmy film o nas, miałam w głowie echa „Konformisty” Bertolucciego, filmu z 1970, arcydzieła,który jest potwornie aktualny tyle lat po premierze, z Filipem jest podobnie. Kostium to przykrywka dla spojrzenia w lustro. Idźcie! #kkpmovie @aksonstudio

#KKPMOVIE
Piekło kobiet
Jaka piękna katastrofa. Pomysł na opowiedzenie o tytułowym piekle kobiet w latach międzywojnia, z widoczną analogią do współczesności jest świetny, gorzej z wykonaniem. Mamy małżeństwo z warszawskich wyższych sfer, on jest wydawcą i dziennikarzem- fantastyczny, wieloznaczny Mateusz Damięcki, ona dziennikarką- Agata Turkot w poszukiwaniu sensu swej roli, prowadzą pismo kojarzące