Piękny film. Opowieść o miłości, do której się dorasta. Uczuciu, które nie jest oczywiste. O dojrzewaniu do bycia matką, kobietą, wojowniczką. Młoda dziewczyna, na progu życia, w małym mieście zachodzi w ciąże ze swoim chłopakiem. Ma zrobić zabieg, nie decyduje się, rodzi synka; ten jest „inny”, Kubus dużo płacze, mało reaguje, jedynie jej siostra, która proponuje, ze zajmie się dzieckiem, czasem dociera emocjonalnie do chłopca. Kubus odstaje od rówieśników. Dla wielu staje się „debilem”. A matka, na dnie rozpaczy, pewnego dnia odkrywa, że Kuba doskonale rozumie świat, odbiera go,ale na swoich zasadach.
Jest początek lat 90., czas gdy wszystko było „prawie jak w Europie”, prawie robi różnice, to już wiemy, wtedy było symbolem marzenia i aspiracji, często kosztem najsłabszych. O tym jest ten film. O najsłabszych. Wyrzuconych poza nawias. Zmuszonych do wyrywania dla siebie zębami, wyszarpywania godności życia, prawa do edukacji, do normalnego funkcjonowania.
Wspaniała to opowieść i aktualna, narysowana dobra, wyczuloną na emocje widza kreską, nikt nie szarżuje, reżyser, Jacek Lusiński wie, jak daleko może się posunąć, by z tej rozrywającej od środka opowieści nie zrobić kiczowatej makatki. Pomaga mu w tym obsada: to, co na ekranie robi @gorol_off jako matka jest wspaniałe, prawdziwe i mocne. Gorol to genialna aktorka, o magnetycznych oczach, w których widać wszystko, jej bohaterka idzie przez świat, walcząc o godność dla siebie i dziecka, jak Agnieszka z Człowieka z marmuru. Twarda, nieposkromiona, kochająca i kochana przez tego chłopca, który dzięki niej mógł komunikować się ze światem, uczyć się i w końcu iść do szkoły. Jak każde dziecko.
Są filmy, które mają przywilej stawać się ważnymi. Takimi, które coś są w stanie załatwić, to jest taki film. Idzcie. Pokochajcie. W stories link do petycji w sprawie pracy opiekunów ludzi z niepełnosprawnością i link do pomocy dla Wojtusia Krupińskiego, który w tym filmie genialnie gra. Idzcie do kina koniecznie! #kkpmovie
#KKPMOVIE
Piekło kobiet
Jaka piękna katastrofa. Pomysł na opowiedzenie o tytułowym piekle kobiet w latach międzywojnia, z widoczną analogią do współczesności jest świetny, gorzej z wykonaniem. Mamy małżeństwo z warszawskich wyższych sfer, on jest wydawcą i dziennikarzem- fantastyczny, wieloznaczny Mateusz Damięcki, ona dziennikarką- Agata Turkot w poszukiwaniu sensu swej roli, prowadzą pismo kojarzące
Karolina Korwin Piotrowska
14.04.2026