Jeden z najdziwniejszych, ale i najbardziej zaskakujących seriali, jakie widziałam. Hollywood po wojnie. Czas dyktatu wielkich studiów hollywoodzkich. Czas karier ludzi znikąd, żadnych sławy, miłości, pieniędzy. Czas mizoginii, prostytucji, uprzedmiotowienia, molestowania, segregacji rasowej, dyskryminacji ze względu na płeć, orientacje i kolor skóry. Jesteś kolorowy? Zapomnij o karierze. Jesteś gejem? Masz szansę na karierę, jeśli pójdziesz do łóżka z połową Hollywood, podczas gdy druga połowa będzie o tym plotkować, udając świętszych od papieża. Seks, uroda, elastyczność i chorobliwa ambicja to waluta tego świata. Agenci to chamscy i cyniczni manipulatorzy, szefowie wytwórni to cwani i ignoranccy gracze, reżyserzy to chłopcy na posyłki do wynajęcia na godziny, a gwiazdy to potulne kukiełki albo tanie dziwki, które dla roli zrobią wszystko. Ten serial to pokazuje, w wersji barokowej, kiczowatej, przesadnie koloryzowanej, czasem płaskiej i nielogicznej, ale takie to były czasy. Kiczowate, sztuczne, przesadzone, brutalne i fascynujące. To jest jakaś autorska, czasem szalona, czasem porywająca, wizja tych czasów, świata fascynującego nas do dzisiaj, gdzie pod grubymi warstwami pudru, pod drogimi sukniami i tonami biżuterii, kryją się połamani, zniszczeni, zmęczeni życiem, często pijani, naćpani i smutni ludzie, których dzisiaj lubimy nazywać potomkami bogów, a w rzeczywistości byli niewyrośniętymi dziećmi zaklętymi w dorosłych ciałach ludzi, którzy chcieli być kochani, podziwiani i dawali innym szczęście, choć nie sobie. Ten serial jest brudną i pijaną, czasem upodloną i smutną bajką. Jak Hollywood tamtych czasów. A Patti Lupone jest wspaniała, żywa, mięsista, kiedy trzeba obleśna a kiedy trzeba ludzka . @netflixpl #kkpmovie

#KKPMOVIE
Piekło kobiet
Jaka piękna katastrofa. Pomysł na opowiedzenie o tytułowym piekle kobiet w latach międzywojnia, z widoczną analogią do współczesności jest świetny, gorzej z wykonaniem. Mamy małżeństwo z warszawskich wyższych sfer, on jest wydawcą i dziennikarzem- fantastyczny, wieloznaczny Mateusz Damięcki, ona dziennikarką- Agata Turkot w poszukiwaniu sensu swej roli, prowadzą pismo kojarzące